پس از انتخابات دهمين دوره رياست جمهورى در 22 خرداد سال 88 و آن تقلب فاحشى كه نتايج را به نفع محمود احمدى نژاد تغيير داد و حمايت رهبر حكومت اسلامى از اين تقلب ، هفته اى سخت براى حكومت رقم خورد . از صبح 23 خرداد ملتى خشمگين از اين خيانت در آرا به خيابان آمدند و در روز 25 خرداد كه اوج تبلور اين خروش بود، اعتراض خود را در جمعيتى ميليونى به رخ حكومت و جهان كشيدند. اين خيزش مردمى در روزهاى بعد نيز تداوم يافت و در عصر روز پنج شنبه 28 خرداد به شكل سياه پوش در غم از دست دادن همراهان و در سكوت، پيامى را به سيد على خامنه اى مخابره نمود كه اين موج را سر باز ايستادن نيست.
30 خرداد 88 را بدين سبب ميتوان " نه " بزرگ به " ولايت فقيه " دانست كه آن كاخ و آن عظمت ولايى، آن تهديد و آن تحديد، به حضورى فروريخت. آرى ملت آمدند. باز هم آمدند و ايستادند و باز هم گفتند " نه " و البته اينبار نه به دولت كودتا و نه به خيانت در آرا كه مستقيم به " فصل الخطاب" برميگشت آن " نه " بزرگ .
و اما سيد على، نماز جمعه ظهر 29 خرداد را اقامه كرد و خطبه اى خواند كه به خطبه خون شهرت يافت . او، غره از مقام ولايى و اولوهي كه براى خود قايل بود، كلامش را فصل الخطاب خواند و همه را ملزم به اطاعت. حكم خود را حكم نماينده الله بر زمين ناميد و از امام عصر مدد طلبيد و هشدار داد كه اين ختم داستان است. انتخابات تمام شده و مخالفت با آن، حكم تير دارد و حبس و بند.
سيد علي خامنه اى تمام اعتبارى كه بر خود سراغ داشت را به داو بست و در قمارى به ميز آورد و از آن سوى به نيروى سركوب سپاه خود فرمان رويارويى مستقيم به معترضين - تو بخوان ملت - را داد .
30 خرداد 88 را بدين سبب ميتوان " نه " بزرگ به " ولايت فقيه " دانست كه آن كاخ و آن عظمت ولايى، آن تهديد و آن تحديد، به حضورى فروريخت. آرى ملت آمدند. باز هم آمدند و ايستادند و باز هم گفتند " نه " و البته اينبار نه به دولت كودتا و نه به خيانت در آرا كه مستقيم به " فصل الخطاب" برميگشت آن " نه " بزرگ .
0 جعبه زیر فرم نظرات برای تبدیل فینگلیش به فارسی است:
ارسال یک نظر