خبرنگاران سبز/ فناوری اطلاعات و جامعه/ رسانه ها: طبق برنامه چهارم توسعه، ما بایستی حداقل 1.5 میلیون درگاه اینترنت پرسرعت (DSL) دركشور مستقركنیم، ولی متاسفانه سال گذشته (پایان برنامه چهارم) اعلام شد كه فقط در حدود 300 هزار درگاه اینترنت پرسرعت فعال داریم، به عبارت دیگر در حدود 650 هزار درگاه نصب شده داریم كه تنها حدود 300 هزار آن دایراست، حالا این رقمها را مقایسه كنید با كشور كره جنوبی كه حدود 15.5 میلیون مشترك پهنای باند پرسرعت دارد و ضریب نفوذ اینترنت آن77.3 درصد است.این وضعیت نگران كننده اینترنت در حالی در كشور ما رخ داده است كه در سال 1372 ایران دومین كشور خاورمیانه بود كه به اینترنت متصل شد، یعنی بسیاری از كشورهای خاورمیانه هنوز اقدامی در مورد ارتباط شبكه اینترنت خود به عمل نیاورده بودند.
متوسط سرعت اینترنت خانگی در ایران در قعر جدول مقایسه بینالمللی و بین ده كشور بسیار ضعیف دنیا قرار گرفته و حتی از كشور جنگزده عراق پایینتر است.
مسعود ریاضیات، رئیس انجمن شركتهای اینترنتی ایران در گفتوگو با خبرگزاری ایلنا (+) ضمن اشاره به سخنان وزیر ارتباطات مبنی بر كاهش قیمت اینترنت گفت: در خبرها آمده است كه وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات وعده داده كه قیمت اینترنت بزودی كاهش خواهد یافت، البته شكی نیست كه قیمت اینترنت در ایران بسیار گران است. متوسط قیمت اینترنت در ایران یازده برابر تركیه و 330 برابر ژاپن است، و باید این سوال را حل كنیم كه چرا ما در چنین وضع نگران كنندهای قرار گرفتهایم؟
وی ادامه داد: این وضعیت نگران كننده اینترنت در حالی در كشور ما رخ داده است كه در سال 1372ایران دومین كشور خاورمیانه بود كه به اینترنت متصل شد، یعنی بسیاری از كشورهای خاورمیانه هنوز اقدامی در مورد ارتباط شبكه اینترنت خود به عمل نیاورده بودند، ولی امروزه ما از همه آن كشورها عقب افتادهایم.
یكی از دلایل عقب افتادگی را باید كم توجهی و بیمهری مسؤولان و برنامهریزان مملكتی به موضوع اینترنت بدانیم.
ریاضیات خاطرنشان كرد: در سال 1381 فقط 1/1 در صد از تولید ناخالص ملی اختصاص به اینترنت و فناوری اطلاعات داده شده بود، طرح تكفا ( توسعه كاربری فناوری اطلاعات) كه در دولت هفتم بنیانگذاری شد و برای آن بودجه اختصاصی در نظر گرفته شده بود باعث رشد نسبی فناوری اطلاعات در آن سالها شد، ولی این طرح در دولتهای بعدی كنارگذاشته و به فراموشی سپرده شد و باعث شده امروزه از لحاظ شاخصهای زیرساخت شبكه، درمقایسه با سایر كشورها بسیار عقب باشیم.
همانطور كه توسعه شبكه جادهای و ساخت جادههای عریض موجب رشد اقتصادی میشود، دردنیای دیجیتال امروزی وجود پهنای باند پرسرعت اینترنت نیز بستر رشد اقتصادی است، امروزه اینترنت یك وسیله لوكس و تفننی نیست، یك بستر ضروری برای پیشرفت اقتصادی است و رشد اینترنت موجب رشد اقتصاد كشور میشود.
وی افزود: طبق برنامه چهارم توسعه، ما بایستی حداقل 1.5 میلیون درگاه اینترنت پرسرعت (DSL) دركشور مستقركنیم، ولی متاسفانه سال گذشته (پایان برنامه چهارم) اعلام شد كه فقط در حدود 300 هزار درگاه اینترنت پرسرعت فعال داریم، به عبارت دیگر در حدود 650 هزار درگاه نصب شده داریم كه تنها حدود 300 هزار آن دایراست، حالا این رقمها را مقایسه كنید با كشور كره جنوبی كه حدود 15.5 میلیون مشترك پهنای باند پرسرعت دارد و ضریب نفوذ اینترنت آن77.3 درصد است.
رئیس انجمن شركتهای اینترنتی یكی دیگر از دلایل عقبماندگی اینترنت كشور را محدودیتهای سرعت اینترنت برای كاربران خانگی دانست و گفت: از سوی دیگر متوسط سرعت اینترنت خانگی در ایران در قعر جدول مقایسه بینالمللی و بین ده كشور بسیار ضعیف دنیا قرار گرفته و حتی از كشور جنگزده عراق پایینتر است.
چرا باید سرعت اینترنت را چنین در سطح پایین نگه داشت؟ چرا استدلال میشود كه سرعت 128كیلو بیت بر ثانیه برای كاربر خانگی كافی است، این طرز برخورد مثل آنست كه بگوییم ما یك جاده باریك آسفالته داشته باشیم كافی است و لزومی ندارد بزرگراه بسازیم!
وی افزود: همانطور كه توسعه شبكه جادهای و ساخت جادههای عریض موجب رشد اقتصادی میشود، دردنیای دیجیتال امروزی وجود پهنای باند پرسرعت اینترنت نیز بستر رشد اقتصادی است، امروزه اینترنت یك وسیله لوكس و تفننی نیست، یك بستر ضروری برای پیشرفت اقتصادی است و رشد اینترنت موجب رشد اقتصاد كشور میشود.
دولت الكترونیك، بانكداری الكترونیك، تجارت الكترونیك، آموزش الكترونیك و بالاخره رشد فرهنگ شهروندی الكترونیك باعث شتاب بخشیدن به تولید و بهرهوری و شكوفایی اقتصادی میشود و از طرف دیگر باعث كاهش آلایندههای محیط زیست، كاهش مصرف بنزین و كاهش صرف وقت و انرژی میشود.
ریاضیات اظهارداشت: بنده به كرات پیشنهاد دادهام و امروز نیز تكرار میكنم كه درصدناچیزی از هزینه سرسامآور یارانه بنزین را به توسعه فناوری اطلاعات اختصاص دهید و نتایج مثبت آن را مشاهده كنید، خود به خود ترددهای شهری كاهش خواهد یافت، اتومبیل كمتر به كار گرفته خواهد شد، وقت مردم آزادتر خواهد شد و هوای پاك و سالمتری خواهیم داشت.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
رئیس انجمن شركتهای اینترنتی یكی دیگر از دلایل عقبماندگی اینترنت كشور را محدودیتهای سرعت اینترنت برای كاربران خانگی دانست و گفت: از سوی دیگر متوسط سرعت اینترنت خانگی در ایران در قعر جدول مقایسه بینالمللی و بین ده كشور بسیار ضعیف دنیا قرار گرفته و حتی از كشور جنگزده عراق پایینتر است.
چرا باید سرعت اینترنت را چنین در سطح پایین نگه داشت؟ چرا استدلال میشود كه سرعت 128كیلو بیت بر ثانیه برای كاربر خانگی كافی است، این طرز برخورد مثل آنست كه بگوییم ما یك جاده باریك آسفالته داشته باشیم كافی است و لزومی ندارد بزرگراه بسازیم!
وی افزود: همانطور كه توسعه شبكه جادهای و ساخت جادههای عریض موجب رشد اقتصادی میشود، دردنیای دیجیتال امروزی وجود پهنای باند پرسرعت اینترنت نیز بستر رشد اقتصادی است، امروزه اینترنت یك وسیله لوكس و تفننی نیست، یك بستر ضروری برای پیشرفت اقتصادی است و رشد اینترنت موجب رشد اقتصاد كشور میشود.
دولت الكترونیك، بانكداری الكترونیك، تجارت الكترونیك، آموزش الكترونیك و بالاخره رشد فرهنگ شهروندی الكترونیك باعث شتاب بخشیدن به تولید و بهرهوری و شكوفایی اقتصادی میشود و از طرف دیگر باعث كاهش آلایندههای محیط زیست، كاهش مصرف بنزین و كاهش صرف وقت و انرژی میشود.
ریاضیات اظهارداشت: بنده به كرات پیشنهاد دادهام و امروز نیز تكرار میكنم كه درصدناچیزی از هزینه سرسامآور یارانه بنزین را به توسعه فناوری اطلاعات اختصاص دهید و نتایج مثبت آن را مشاهده كنید، خود به خود ترددهای شهری كاهش خواهد یافت، اتومبیل كمتر به كار گرفته خواهد شد، وقت مردم آزادتر خواهد شد و هوای پاك و سالمتری خواهیم داشت.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در ادامه بخش کوچکی از اطلاعات مربوط به هزینه ها و مشکلات شبکه اینترنت پرسرعت در کشور آورده شده است که خواندن آن خالی از لطف نیست:
با توجه به حق انتخاب های محدود برای کاربران ایرانی تعرفه های دسترسی به اینترنت هم از طریق ISPهای گوناگون تفاوت چندانی با یکدیگر ندارد. هر چند توجه به برخی جزییات توسط تعدادی از ISPها هزینه های کاربران را تا حدی کاهش می دهد.
تعدادی از شرکت ها بدون درنظر گرفتن محدودیت ترافیکی و زمانی مبلغ ثابتی را بابت هر ماه اشتراک از مشترک دریافت می کنند. این رقم برای سرعت 128کیلوبیت در ثانیه در اکثر شرکت های ISP با احتساب آبونمان مخابرات و مالیات حدود 20 هزار تومان در ماه است.
تعداد دیگری از خدمات دهندگان اینترنت نیز محدودیت های حجمی برای کاربرانشان در نظر می گیرند. به عنوان مثال به ازای ترافیک 2 گیگابایت در ماه و همان سرعت 128 کیلوبیت در ثانیه مبلغی در حدود 14هزار تومان و به ازای ترافیک 5 گیگابایت در ماه حدود 20هزار تومان از مشتریان گرفته می شود. این ارقام نیز با احتساب آبونمان مخابرات و مالیات درج شده است.
در کنار هزینه های اشتراک ماهیانه هزینه هایی نیز بابت خرید مودم ویژه ADSL (حدود 40 هزار تومان)، Splitter (وسیله کوچکی برای امکان پذیر کردن تماس بدون نویز از طریق تلفن در زمان اتصال به اینترنت ADSL)، نصب و راه اندازی تجهیزات و... از مشترکان گرفته می شود. لازم به ذکر است که تعرفه دسترسی به خدمات مشابه در دیگر نقاط کشور به علت محدودیت زیرساخت ها و مشتریان کمتر، از این هم گران تر بوده و در برخی موارد تا دو برابر افزایش می یابد. پس چنانچه مشاهده کردید دسترسی به اینترنت پرسرعت برای یک شهروند عادی از طبقه متوسط ایران، در صورت عدم وجود مشکلات فنی و سکونت در منطقه ای که چنین خدماتی در آن ارائه شود، باز هم مستلزم صرف هزینه و وقت قابل توجه است. (+)
اگر بخشی مشترکین حقیقی و حقوقی اینترنت پرسرعت در ایران با استفاده از فناوری ADSL باشید، حتما می دانید که استفاده از این خدمات برای کاربران خانگی با حداکثر سرعت 128 کیلوبیت در ثانیه ممکن است. این سرعت دو تا سه برابر بیشتر از سرعت اتصال تلفنی یا dial-up است و تنها مزیت آن عدم اشغال خط تلفن است، وگرنه ثبات و همیشگی بودن دسترسی به اینترنت از طریق این خطوط هم افسانه ای بیش نیست. هر حادثه کوچکی اعم از برخورد لنگر به کابل، ساییده شدن کابل های زیردریایی در اثر برخورد با هر مانع و موجود جاندار و غیرجاندار، برخی شیطنت ها از طرف سرویس دهنده های خارجی، بی توجهی و مشکلات فنی تمام نشدنی ISPها و وزارت مخابرات و مرکز مخابرات محل، کابل برگردان بی خبر، برخورد کلنگ کارگران شهرداری به خطوط تلفن و هزار و یک مشکل دیگر ممکن است دسترسی شما به اینترنت را مختل کند.
در کنار این مسائل حاشیه ای، مخابرات به خاطر استفاده از شیوه ای موسوم به PCM (Pulse Code Modulation) برای توسعه ظرفیت تلفن ثابت کشور باعث شده که نه تنها استفاده از فناوری ADSL در بسیاری از نقاط و به خصوص مناطق مرکزی شهرتهران غیرممکن شود، بلکه کاربران نتوانند حتی از طریق Dial up به راحتی به اینترنت متصل شوند.
اگرچه استفاده از این شیوه توان پاسخگویی به نیاز گفتگو از طریق تلفن و انتقال صدا را برای مشترکان فراهم می کند، اما به دلیل تقسیم ظرفیت یک کابل بین چند مشترک امکان استفاده و اشتراک اینترنت ADSL برای مشترکانی که خطوط تلفن آنها با این شیوه فراهم شده، وجود نخواهد شد. همچنین این خطوط در اتصال Dial up به شبکه های اینترنت نیز مشکلاتی را برای مشترکان ایجاد می کنند و عموما سرعت اتصال مشترکان این گونه خطوط پایین تر از 6/33 کیلو بیت در ثانیه است. (+)
با توجه به حق انتخاب های محدود برای کاربران ایرانی تعرفه های دسترسی به اینترنت هم از طریق ISPهای گوناگون تفاوت چندانی با یکدیگر ندارد. هر چند توجه به برخی جزییات توسط تعدادی از ISPها هزینه های کاربران را تا حدی کاهش می دهد.
تعدادی از شرکت ها بدون درنظر گرفتن محدودیت ترافیکی و زمانی مبلغ ثابتی را بابت هر ماه اشتراک از مشترک دریافت می کنند. این رقم برای سرعت 128کیلوبیت در ثانیه در اکثر شرکت های ISP با احتساب آبونمان مخابرات و مالیات حدود 20 هزار تومان در ماه است.
تعداد دیگری از خدمات دهندگان اینترنت نیز محدودیت های حجمی برای کاربرانشان در نظر می گیرند. به عنوان مثال به ازای ترافیک 2 گیگابایت در ماه و همان سرعت 128 کیلوبیت در ثانیه مبلغی در حدود 14هزار تومان و به ازای ترافیک 5 گیگابایت در ماه حدود 20هزار تومان از مشتریان گرفته می شود. این ارقام نیز با احتساب آبونمان مخابرات و مالیات درج شده است.
در کنار هزینه های اشتراک ماهیانه هزینه هایی نیز بابت خرید مودم ویژه ADSL (حدود 40 هزار تومان)، Splitter (وسیله کوچکی برای امکان پذیر کردن تماس بدون نویز از طریق تلفن در زمان اتصال به اینترنت ADSL)، نصب و راه اندازی تجهیزات و... از مشترکان گرفته می شود. لازم به ذکر است که تعرفه دسترسی به خدمات مشابه در دیگر نقاط کشور به علت محدودیت زیرساخت ها و مشتریان کمتر، از این هم گران تر بوده و در برخی موارد تا دو برابر افزایش می یابد. پس چنانچه مشاهده کردید دسترسی به اینترنت پرسرعت برای یک شهروند عادی از طبقه متوسط ایران، در صورت عدم وجود مشکلات فنی و سکونت در منطقه ای که چنین خدماتی در آن ارائه شود، باز هم مستلزم صرف هزینه و وقت قابل توجه است. (+)
اگر بخشی مشترکین حقیقی و حقوقی اینترنت پرسرعت در ایران با استفاده از فناوری ADSL باشید، حتما می دانید که استفاده از این خدمات برای کاربران خانگی با حداکثر سرعت 128 کیلوبیت در ثانیه ممکن است. این سرعت دو تا سه برابر بیشتر از سرعت اتصال تلفنی یا dial-up است و تنها مزیت آن عدم اشغال خط تلفن است، وگرنه ثبات و همیشگی بودن دسترسی به اینترنت از طریق این خطوط هم افسانه ای بیش نیست. هر حادثه کوچکی اعم از برخورد لنگر به کابل، ساییده شدن کابل های زیردریایی در اثر برخورد با هر مانع و موجود جاندار و غیرجاندار، برخی شیطنت ها از طرف سرویس دهنده های خارجی، بی توجهی و مشکلات فنی تمام نشدنی ISPها و وزارت مخابرات و مرکز مخابرات محل، کابل برگردان بی خبر، برخورد کلنگ کارگران شهرداری به خطوط تلفن و هزار و یک مشکل دیگر ممکن است دسترسی شما به اینترنت را مختل کند.
در کنار این مسائل حاشیه ای، مخابرات به خاطر استفاده از شیوه ای موسوم به PCM (Pulse Code Modulation) برای توسعه ظرفیت تلفن ثابت کشور باعث شده که نه تنها استفاده از فناوری ADSL در بسیاری از نقاط و به خصوص مناطق مرکزی شهرتهران غیرممکن شود، بلکه کاربران نتوانند حتی از طریق Dial up به راحتی به اینترنت متصل شوند.
اگرچه استفاده از این شیوه توان پاسخگویی به نیاز گفتگو از طریق تلفن و انتقال صدا را برای مشترکان فراهم می کند، اما به دلیل تقسیم ظرفیت یک کابل بین چند مشترک امکان استفاده و اشتراک اینترنت ADSL برای مشترکانی که خطوط تلفن آنها با این شیوه فراهم شده، وجود نخواهد شد. همچنین این خطوط در اتصال Dial up به شبکه های اینترنت نیز مشکلاتی را برای مشترکان ایجاد می کنند و عموما سرعت اتصال مشترکان این گونه خطوط پایین تر از 6/33 کیلو بیت در ثانیه است. (+)
تهیه و تنظیم: رضا اهوازی
0 جعبه زیر فرم نظرات برای تبدیل فینگلیش به فارسی است:
ارسال یک نظر