خبرنگاران سبز/ نقد و نظر/ مقاله مهمان: رضا رادمنش در نوشته زیر با نگاهی تاریخی به نیاز جنبش سبز برای رسانههای مستقل و منتقد اشاره میکند. خبرنگاران سبز آمادگی دارد مقاله شما در موافقت یا مخالفت با این مقاله را انتشار دهد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اینکه فردا چه می شود مهم نیست اما اینکه سستی و رخوت به خرج ندهیم مهم است. پس فردا اگر قرار است دوباره وثوق الدوله در صف مشروطه خواهان باز نگردد نیاز به رسانه داریم. نیاز به رسانه ای تخصصی در نقد افراد داریم. نه نقد افراد اصولگرا بل رجال مردمی که با رای مردم بازی می کنند. از وثوق الدوله به ظاهر مشروطه خواه که قرار داد 1919 را امضا کرد تا ابراهیم اصغرزاده اصلاح طلب که در طرح تراکم با نام اصلاحات میلیاردها به جیب زد هیچ فاصله ای نیست
اول- آنکه گفته است سیاست را به دست تاریخ نگاران بسپارید چندان بیراه نرفته است مگر نه اینکه چرچیل پیش از سیاست یک تاریخ نگار گمنام بود؟ و چندان گزاف نیست که بگوییم گاهی سیاستمدارن بهترین مورخان زمانه می شوند. مگر نه اینکه رشید الدین فضل الله وزیر دربار ایلخانان بزرگترین و متفاوتترین کتاب تاریخ آن روزگار را نگاشته است و عطای جوینی اولین والی ایرانی بغداد شاهکاری تاریخی را ثبت کرده است؟ هر چه باشد رازیست مابین تاریخ خواندهها و سیاست پیشهها؛ رازی که دم به دم فاش می شود اما توان عمل نیست!دوم-کسروی در تاریخ مشروطه می نویسد آخر وثوق الدوله و مخبرالملک کجایشان مشروطه خواه بود؟ مشهدی باقر بقال و حاج علی اکبر پلوپز چه موقع با مشروطه بودند که اینک در صف مشروطه خواهان به مجلس راه یافتند؟ از اینگونه کسان ناآگاه چه کار برخاستی؟ و عجیب تر آنجاست وثوق الدوله و محقق الدوله و مخبرالملک به نمایندگی از صنف بازرگانان مشروطه خواه به پارلمان راه پیدا میکنند حال اینکه آنان از چه موقع بازرگان شده بودند به قول طبری الله اعلم.
سوم-ارجاع به عبدی ارجاع ناگزیریست. مرد و نامرد، سره و ناسره، بیش از اینکه آدمی را به یاد یک نظام سیاسی بیندازد به یاد نبود سیاستمدار و قحط الرجال می اندازد. چه باید کرد؟ فردا را کسی نخوانده و فردا روز نامعلومیست هنوز کسی نمی داند چه اتفاقی قرار است رخ دهد. یک دهه یخ بندان داریم یا اصلاحات شانس بازگشت دارد؟ اینکه فردا چه می شود مهم نیست اما اینکه سستی و رخوت به خرج ندهیم مهم است. پس فردا اگر قرار است دوباره وثوق الدوله در صف مشروطه خواهان باز نگردد نیاز به رسانه داریم. نیاز به رسانه ای تخصصی در نقد افراد داریم. نه نقد افراد اصولگرا بل رجال مردمی که با رای مردم بازی می کنند. از وثوق الدوله به ظاهر مشروطه خواه که قرار داد 1919 را امضا کرد تا ابراهیم اصغرزاده اصلاح طلب که در طرح تراکم با نام اصلاحات میلیاردها به جیب زد هیچ فاصله ای نیست...
چهارم-آری رسانه می خواهیم رسانهای که با سند سخن بگوید اما عامیانه بنویسد. اینترنت ایرانی هر روز بزرگتر و جاه طلبتر می شود و هر روز رسانههای پوپولیسم قدرتمندتر می شوند. در این کارزار خردمندان چون همیشه سکوت کرده اند. رسانه می خواهیم تا ادای دینی کنیم به مرحوم کسروی به جنبش اصلاحی به صوراسرافیلها و به اینکه فردا یک عده با نام اصلاحات با مردم بازی نکنند...
1 جعبه زیر فرم نظرات برای تبدیل فینگلیش به فارسی است:
سلام.من متاسفانه نهایتا نتوانستم منظور نویسنده از ارجاع به عبدی را درک کنم. اما بی خبری از «ابراهیم اصغرزاده » که در جریان حمله به کوی یازده سال آنچنان ژست اصلاح طلبی قوی داشت و بعد از ان همه را در بی خبری مطلق گذاشت جای سئوال است. اما لازم است دوست عزیز ما منابع سرمایه داری غیر مشروع نامبرده را معرفی نماید و نه چون آقای احمدی نژاد تهمت بی سند بزند.فراموش نکرده ام بعضی از طرفداران کاندیداتوری آقای «اصغر زاده » برای نمایندگی میا ند وره ای مجلس در روزنامه خودشان به کمانم «یاس نو» با مقاله «عباس عبدی فرمانده گردان تخریب» به عبدی حمله کرده بودند.
ارسال یک نظر