«زنگ خطری که کودتاچیان نیز شنیدهاند: از هر پنج نفر چهار نفر خواستار تغییرند»خبرنگاران سبز/ از وبلاگها :
«کلمه» مشروح نتایج یک نظرسنجی که، به ادعای این منبع، توسط جهاد دانشگاهی و به سفارش مراجع امنیتی در تهران و بصورت پرسشنامه ای انجام شده است را منتشر کرده است. اینجا به چند نکته در نتایج این نظرسنجی اشاره می کنیم.
اول) ۹۶% از پاسخگویان در پاسخ به سوالی درمورد «مهم ترین مسائل و مشکلات فعلی جامعه»، «مشکلات اقتصادی مانند گرانی،مسکن، بیکاری و …» را بعنوان اولویت اول یا دوم انتخاب کرده اند (جدول ۶).
دوم) ۸۳٫۷% از پاسخ دهندگان معتقد هستند که ممانعت از سخنرانی سید حسن خمینی در مراسم سالگرد پدربزرگش «اقدام نادرست ونامناسبی بود» (جدول ۱۱).
سوم) بیش از نیمی از شرکت کنندگان (۶۵٫۲%) در خصوص «وضعیت اعتراضات پس از انتخابات ۸۸» معتقد هستند که اعتراضات به صورت پنهانی همچنان ادامه دارد» (جدول ۱۲).
چهارم) توزیع جمعیت نمونه بر اساس دیدگاه انها در خصوص وضعیت فعلی کشور، جدول ۱۳، نشان می دهد که از دی ماه ۱۳۸۸ تا خرداد ماه ۱۳۸۹ افزایش محدودی در تعداد افرادی که معتقد به «اصلاح تدریجی وضع موجود» هستند اتفاق افتاده است (از ۴۷٫۶% به ۴۹٫۴%). در این بازه ی زمانی، گروه معتقد به «حفظ وضع موجود» حدود ۷% کاهش پیدا کرده اند (از ۲۲٫۸% به ۱۵٫۷%) و علاقه مندان به «تغییر اساسی وضع موجود» %۵٫۵ افزایش داشته اند (از ۲۹٫۱% به ۳۴٫۶%). در خرداد ۱۳۸۹، ۸۴% از پاسخ دهندگان معتقد به تغییر وضع موجود، بصورت اصلاح یا تغییر اساسی، بوده اند. پنج ماه پیشتر این عده ۷۶٫۷% از شرکت کنندگان را تشکیل می دادند.
پنجم) حدود دو سوم شرکت کنندگان در نظرسنجی در خرداد ماه ۱۳۸۹ (۶۹٫۶%) معتقد بوده اند که «آینده ی کشور مبهم یا نگران کننده است». این عده در دی ماه ۱۳۸۸، ۶۳٫۶ از شرکت کنندگان را تشکیل می داده اند (جدول ۱۴).
اینطور خلاصه می کنم: مهمترین دغدغه در جامعه ی هدف مسایل اقتصادی است. تصور جمعی بخش بزرگی از پاسخ دهندگان این است که ریشه ی اعتراضات خشک نشده است. نظام بخشی از علاقه مندان خود را از دست داده است، اما همچنان اصلاح گری در جامعه مطرح است و این ایده در دورهی پنج ماهه ی مورد بررسی رشد کرده است. علاقه به راه حل های رادیکال هم در این بازه رشد کرده است. بررسی این رشد در کنار محکومیت ِ ۸۰ درصدی رفتاری که با سید حسن خمینی شد جالب است. بخش قابل توجهی از شهروندان نگران آینده ی کشور هستند. از هر پنج نفر از پاسخ دهندگان، چهار نفر خواستار تغییر در وضع موجود شدهاند.
اول) ۹۶% از پاسخگویان در پاسخ به سوالی درمورد «مهم ترین مسائل و مشکلات فعلی جامعه»، «مشکلات اقتصادی مانند گرانی،مسکن، بیکاری و …» را بعنوان اولویت اول یا دوم انتخاب کرده اند (جدول ۶).
دوم) ۸۳٫۷% از پاسخ دهندگان معتقد هستند که ممانعت از سخنرانی سید حسن خمینی در مراسم سالگرد پدربزرگش «اقدام نادرست ونامناسبی بود» (جدول ۱۱).
سوم) بیش از نیمی از شرکت کنندگان (۶۵٫۲%) در خصوص «وضعیت اعتراضات پس از انتخابات ۸۸» معتقد هستند که اعتراضات به صورت پنهانی همچنان ادامه دارد» (جدول ۱۲).
چهارم) توزیع جمعیت نمونه بر اساس دیدگاه انها در خصوص وضعیت فعلی کشور، جدول ۱۳، نشان می دهد که از دی ماه ۱۳۸۸ تا خرداد ماه ۱۳۸۹ افزایش محدودی در تعداد افرادی که معتقد به «اصلاح تدریجی وضع موجود» هستند اتفاق افتاده است (از ۴۷٫۶% به ۴۹٫۴%). در این بازه ی زمانی، گروه معتقد به «حفظ وضع موجود» حدود ۷% کاهش پیدا کرده اند (از ۲۲٫۸% به ۱۵٫۷%) و علاقه مندان به «تغییر اساسی وضع موجود» %۵٫۵ افزایش داشته اند (از ۲۹٫۱% به ۳۴٫۶%). در خرداد ۱۳۸۹، ۸۴% از پاسخ دهندگان معتقد به تغییر وضع موجود، بصورت اصلاح یا تغییر اساسی، بوده اند. پنج ماه پیشتر این عده ۷۶٫۷% از شرکت کنندگان را تشکیل می دادند.
پنجم) حدود دو سوم شرکت کنندگان در نظرسنجی در خرداد ماه ۱۳۸۹ (۶۹٫۶%) معتقد بوده اند که «آینده ی کشور مبهم یا نگران کننده است». این عده در دی ماه ۱۳۸۸، ۶۳٫۶ از شرکت کنندگان را تشکیل می داده اند (جدول ۱۴).
اینطور خلاصه می کنم: مهمترین دغدغه در جامعه ی هدف مسایل اقتصادی است. تصور جمعی بخش بزرگی از پاسخ دهندگان این است که ریشه ی اعتراضات خشک نشده است. نظام بخشی از علاقه مندان خود را از دست داده است، اما همچنان اصلاح گری در جامعه مطرح است و این ایده در دورهی پنج ماهه ی مورد بررسی رشد کرده است. علاقه به راه حل های رادیکال هم در این بازه رشد کرده است. بررسی این رشد در کنار محکومیت ِ ۸۰ درصدی رفتاری که با سید حسن خمینی شد جالب است. بخش قابل توجهی از شهروندان نگران آینده ی کشور هستند. از هر پنج نفر از پاسخ دهندگان، چهار نفر خواستار تغییر در وضع موجود شدهاند.
منبع: (+)
0 جعبه زیر فرم نظرات برای تبدیل فینگلیش به فارسی است:
ارسال یک نظر